Kinga Bán – Uit Liefde

For English version, please scroll down.

Afgelopen 2 weken ben ik in retraite geweest in Vlissingen. Ik sliep bij een degelijk christelijk gastgezin en had daar de nodige levensbeschouwelijke gesprekken, waarbij het me telkens opviel hoe vaak christenen het niet met elkaar eens kunnen zijn. Hun (trouwens overvolle) cd-kast was gevuld met niets dan Nederlandstalige christelijke muziek en dat was een veelbesproken onderwerp in de tijd dat ik daar was. Ik ben van mening dat je nooit de cultuur waarin je leeft mag negeren en vind zo’n eenzijdige cd-kast daarom een teken van eenkennigheid. Één cd deed mij daar echter wel wat, dus met pen en papier gewapend heb ik daar het een en ander over neergekrabbeld om jullie daarover te vertellen.

Een klein verhaal vooraf; toen David Bowie eerder dit jaar overleed was zijn album ‘Blackstar’ de oorzaak voor enige ophef. Het album bezong zijn dood op een kunstige, maar zeer duistere en cynische manier die niet bij iedereen in de smaak viel (overigens was dit ook een van de redenen waarom ik dat album heb laten liggen voor een review). Dit album van Kinga Bán heeft een dergelijke strekking, maar komt bij mij een stuk harder binnen, niet alleen omdat zij onderdeel is van een band waarvan ik meer nummers heb moeten coveren dan ik bereid ben om toe te geven, maar ook omdat een van mijn dierbaarste muzikale herinneringen is dat ik samen met haar een klasgenoot heb mogen begeleiden bij een examenopdracht. Haar liefdevolle manier van coachen is iets wat me altijd zal bijblijven en die herinnering is voor mij waardevoller dan alle volle podia waar ik heb mogen spelen.

Goed, Kinga Bán dus. Een paar jaar terug kreeg zij, zangeres van Sela en moeder van een jong gezin, te horen dat ze terminaal ziek was en dit album is haar reflectie op haar leven en haar sterven. In tegenstelling tot ‘Blackstar’ van David Bowie is dit album juist heel hoopvol en dankbaar van klank en spreekt ze alle mensen in haar leven aan. Nummers over haar kinderen (‘In Goede Handen’), haar man (‘Je Bent Anders’) en haar zussen (‘Zussen’) reflecteren haar dankbaarheid voor de tijd die ze met hen heeft gehad, hoewel in de ondertoon wel verdriet schuilt over de tijd die ze niet met hen zal hebben. Het album neemt je op deze manier mee in een achtbaan van emoties die mij niet onberoerd laat. Mensen die mij kennen weten dat ik geen fan ben van Nederlandstalige muziek en hoewel op dit album tekstueel misschien wat dubieuze beslissingen staan vind ik het absoluut geen obstakel voor de muziekbeleving, sterker nog: het voegt juist wat extra’s toe aan de emotie die de muziek uitdraagt. ‘Maanlicht’, een vertaling van Barbara Streisand’s ‘Memory’, voegt in mijn beleving niet heel veel toe aan het album, maar de uitvoering maakt dat zeker goed. Wat ik daarentegen het mooiste aan dit album vind is de diversiteit in stijlen. De muziek blijft redelijk intiem, maar als je denkt dat hier alleen Sela-muziek op staat heb je het mis, ook Hongaarse volksmuziek (‘Ha Én Rozsa Volnék’), Countrypop (‘Hey Little Girl’ en ‘Seasons of Love’) en Norah Jones-achtige nummers (‘Je Bent Anders’) zijn vertegenwoordigd op deze plaat.

Kinga mag trots zijn op wat ze heeft neergezet met dit album. De teksten zijn oprecht en recht door zee en de muziek ligt dicht bij haar hart, waardoor haar stem goed tot ontplooiing komt. Het voelt heel dubbel om dit album te moeten zien als haar persoonlijke afscheidsgroet, maar gelukkig is ze voorlopig nog te horen bij Sela, waardoor wij nog even niet over haar afscheid hoeven na te denken. Zoals ze zelf zegt: ze leeft niet als een ziek mens. Dat is in haar te prijzen. Wij wensen haar en haar familie het allerbeste.

Cijfer: 8,5
Geschreven door Erwin van Oostenbrugge voor AlbumFeeds.com

Kinga Bán:
http://kingaban.nl/

 

English version:

For the past 2 weeks I’ve been away at a conference in Vlissingen. I stayed in the home of a decent Christian family and we had some great conversations, in which I was stunned that Christians can disagree with each other on so many topics. Their (completely filled) CD shelves housed nothing but Dutch Christian music and that was one of the main topics and causes of disagreement. Personally, I think you can’t just ignore the culture of the country you’re living in and having such a shallow array of genres on a shelve is doing exactly that. One CD however did catch my eye, so I quickly put down some words to tell you about it.

Before we commence, a short story: when David Bowie died earlier this year, his latest record ‘Blackstar’ was the cause of some fuss. The record dealt with his death in an artful, but dark and cynical way that not everybody appreciated (which is why I haven’t reviewed the record). This album by Kinga Bán has a similar topic, but it hits a lot closer to home, not only because she’s part of a band I’ve covered more songs from than I care to admit, but also because one of my fondest musical memories is accompanying a classmate’s assignment together with her. Her compassionate way of coaching is something that stuck with me and still inspires me more than all the full venues I’ve had the pleasure of playing at.

OK, Kinga Bán. A couple of years ago she (singer in the band Sela and mother of a young family) got the news that she had an incurable disease and thus, this record emerged as a reflection on her life and a preparation for her death. Unlike David Bowies ‘Blackstar’, this album is full of hope and a thankful way of saying goodbye to all people that are important in her life. Songs about her kids (‘In Goede Handen’), her husband (‘Je Bent Anders’) and her sisters (‘Zussen’) reflect how thankful she is for the time she’s had with them, while still housing a subtext of sadness about the time she won’t have with them. The record takes you on a rollercoaster of emotions that doesn’t fail to touch me. People who know me, know I’m not a big fan of the Dutch language and though there are some dubious lyrical decisions on this record, I’m not experiencing them as a barrier to enjoy the music. Au contraire: it adds to the emotions the songs are conveying. ‘Maanlicht’, a translation of Barbara Streisands ‘Memory’, doesn’t really add anything to the record in my opinion, but the execution is great nevertheless. What I think is the best thing about this album however, is how versatile the music is. The music does stay fairly intimate, but if you think this will solely be Sela-type music, you’re wrong: Hungarian folk music (‘Ha Én Rozsa Volnék’), Country Pop (‘Hey Little Girl’ and ‘Seasons of Love’) and Norah Jones-ish songs (‘Je Bent Anders’) are also present on the record.

Kinga can be proud of what she’s put on this record. The lyrics are pure and simple and the music is purely music she loves, which makes her voice shine through just that bit better. It’s really conflicting to know that this is her personal farewell, but luckily she’ll be singing with Sela for another while, so we won’t have to think about her departure just yet. As she states herself: she doesn’t live like she’s dying. We love that in her. We wish her and her family all the best.

Mark: 8,5
By Erwin van Oostenbrugge, AlbumFeeds.com

Kinga Bán:
http://kingaban.nl/

Geef een reactie