Giulio Carmassi – The Innocent

For English version, please scroll down.

Het moet een jaar of 3 geleden zijn geweest dat ik voor het eerst van Giulio Carmassi hoorde. Ik had net de cd ‘The Dream of the Blue Turtles’ van Sting gekocht toen ik op Youtube zijn cover van ‘Children’s Crusade’ tegenkwam en het viel me gelijk op hoe getalenteerd hij was. Niet op de virtuoos-manier, maar omdat hij zijn weg wist te vinden op zo veel instrumenten en daarnaast ook nog een geweldige engineer en producer was. Via zijn kanaal hoorde ik ook van zijn nieuwe album ‘The Innocent’ dat hij weer zelf heeft ingespeeld, geproduceerd, gemixt en gemasterd. Er is nu al geen enkele manier waarop dit album slecht kan zijn.

Het eerste dat opvalt is hoe slim de muziek is geschreven. Vooral nummers als ‘Many Times You’ll Fall’ en ‘OK’ zijn de perfecte balans tussen slimme harmonische trucjes en sterke melodie├źn. De nummers zijn heerlijk relaxed en leunen niet op een enorme lading energie, wat vaak het geval is in moderne muziek. Dat betekent echter niet dat de nummers op welke manier dan ook saai zijn. Nummers als ‘Keep Walking’ en ‘That’s what I want’ hebben een heerlijke New Age-vibe, waardoor een lekker open atmosfeer ontstaat die ervoor zorgt dat je je op je gemakt voelt terwijl de grooves ook erg aanstekelijk zijn. Het laatstgenoemde nummer heeft ook wat duidelijke R&B-invloeden, al zijn die beter te horen op het nummer ‘Gotta Go to Work’.

Deze nummers zijn echter niet de nummers waar ik het meest van geniet. Ze zijn leuk om naar te luisteren, maar ze laten niet zien waar Giulio harmonisch gezien toe in staat is. Dat talent gebruikt hij voor de diepere, meer intieme nummers als ‘We don’t feel Anything’ en de drumloze ‘Am I lost’ en ‘OK’. Deze nummers luisteren weliswaar wat minder makkelijk, maar als je er de tijd voor neemt wordt het steeds duidelijker dat deze man weet waar hij mee bezig is. De muziek neigt soms zelfs wat naar de Jazz- en Klassiekkant, waar niet iedereen weg van zal zijn, maar ik kan er erg van genieten. De langzame, geduldige opbouwen naar timide hoogtepunten houden me ge├»nteresseerd en zorgen er soms voor dat woorden me tekort schieten. Daarom is ‘Forgive’ voor mij ook de ultieme afsluiter voor dit album. De eenvoud en dramatische atmosfeer maken het een fantastische conclusie van een album dat over het algemeen een geweldig podium is voor zijn schrijf- en arrangeertalenten. Dit is het soort muziek waar ik naar wil luisteren als ik de luidheid en overdadige energie van andere muziek zat ben en terug wil naar de basis. Dit is wat muziek zou moeten zijn, maar nooit zal worden. Dit is Giulio Carmassi.

Giulio Carmassi:
https://www.facebook.com/Giulio-Carmassi-Music-33598692388
http://www.giuliocarmassi.com/
Door Erwin van Oostenbrugge, Albumfeeds.com

English version:

It must have been about three years ago that I first took notice of Giulio Carmassi. I had just bought ‘The Dream of the Blue Turtles’ by Sting when I stumbled upon his cover of the song ‘Children’s Crusade’ on YouTube and it struck me how talented he was. Not in the virtuoso-way, but because he knew how to play so many instruments and was also a great engineer/producer. It was through his channel that I took notice of his latest record ‘The Innocent’ which he, again, has performed, produced, mixed and mastered by himself. Already there’s no way this record can be bad.

The first thing you’ll notice is how well thought-out the music is. Especially songs like ‘Many Times You’ll Fall’ and ‘OK’ are the perfect balance between clever harmonic content and catchy melodies. The songs are very relaxed and don’t lean on excessive amounts of energy, which is often the case in contemporary music. However, that doesn’t mean that the songs are boring in any way. Songs like ‘Keep Walking’ and ‘That’s what I want’ have a great New-Age feel to them, creating a really open sonic atmosphere that makes you feel at ease while also grooving in a very contagious way. The second song has some distinct R&B vibes to it as well, although those influences are much more audible on ‘Gotta Go to Work’.

However, these songs are not the songs that I enjoy most. These songs are great fun to listen to, but they don’t showcase what Giulio is actually capable of harmonically. That’s a talent he saves for the deeper, more intimate songs like ‘We don’t feel Anything’ and the drumless ‘Am I lost’ and ‘OK’. These songs are less easy to get into, but when you take the time to really listen to them, it becomes more and more apparent that this man knows what he’s doing. The music tends to become a bit Jazzy and sometimes even classical, which not everybody necessarily thinks is a good thing, but I’m really enjoying it. The slow, patient build-ups to modest climaxes keep me listening and at times get me lost for words. That’s why ‘Forgive’ to me is the ultimate final track for this record. Its simplicity and dramatic atmosphere make it a great conclusion to what is all-round a fantastic showcase of composing and arranging-abilities. This is the kind of music that I want to hear when I’m tired of the loudness and energy of other music and I want to go back to basic. This is what music should be but never will be. This is Giulio Carmassi.

Giulio Carmassi:
https://www.facebook.com/Giulio-Carmassi-Music-33598692388
http://www.giuliocarmassi.com/
Written by Erwin van Oostenbrugge, Albumfeeds.com

Geef een reactie